Halloween: The Game to KATASTROFA

Czekałem na konkurencję dla Dead by Daylight

Naprawdę czekałem na tę grę. Kilka lat temu grałem ze znajomymi w Piątek 13-tego, potem kompletnie pominąłem The Texas Chain Saw Massacre, a w międzyczasie grałem po prostu w Dead by Daylight. Sama myśl, że Behaviour dostanie jakąkolwiek konkurencję na rynku asymetrycznych horrorów, bardzo mnie cieszyła. Konkurencja zawsze jest na plus dla gracza: firmy walczą wtedy o naszą uwagę podnoszą jakość, częściej wydają aktualizacje albo obniżają ceny, bo wiedzą, że jeśli tego nie zrobią, zrobi to ktoś inny, a gracz i tak ma w czym wybierać. Przeszedłem kampanię, grałem w multiplayer zarówno solo, jak i w drużynie i ta gra ma ogromne problemy. Nie chodzi tylko o błędy i tragiczną optymalizację na PlayStation 5. Sama rozgrywka jest nudna i powtarzalna.

Kto stoi za tą grą?

Zanim przejdę do samej gry, warto zatrzymać się na chwilę przy firmie, która pośrednio za nią stoi, czyli Gun Interactive wcześniej znanym jako Gun Media. To nie jest przypadkowy gracz na rynku horrorów. Ta firma ma na koncie jedną z największych kontrowersji w historii gier asymetrycznych mowa oczywiście o Friday the 13th: The Game, którą Gun Media wydało, a stworzyło razem z IllFonic. Gra odniosła spory sukces po premierze w 2017 roku, ale już w 2018 całość się posypała przez spór prawny między reżyserem a scenarzystą oryginalnego filmu. Gun Media zostało prawnie zablokowane i nie mogło dodawać do gry żadnej nowej zawartości żadnych nowych map, postaci ani skórek dla Jasona. W 2020 roku wyłączono serwery dedykowane, a pod koniec 2023 roku, gdy wygasła licencja, gra całkowicie zniknęła ze sprzedaży. Społeczność poczuła się oszukana. Ludzie zapłacili za produkt, który z dnia na dzień przestał być rozwijany... nie z winy graczy, tylko przez spór, w który wplątała się firma.

A teraz najciekawsze. Zamiast wyciągnąć wnioski i skupić się na robieniu własnych gier, Gun Media zmieniło nazwę na Gun Interactive i zaczęło działać głównie jako wydawca. Produkcję zleca innym studiom, a te gry, jak The Texas Chain Saw Massacre czy właśnie Halloween są bliźniakami tego, co wcześniej powstało przy Piątku 13-tego. Ten sam szkielet rozgrywki i ten sam podział na zabójcę i ocalałych, choć akurat to w tym gatunku nic dziwnego. Te same mechaniki przeniesione metodą kopiuj-wklej z jednej gry do drugiej, tylko polane innym filmowym sosem. Trochę jak ktoś, kto raz napisał przepis na ciasto, a teraz zmienia tylko nadzienie i za każdym razem sprzedaje je jako coś zupełnie nowego. Jak widać, ludzie odpowiedzialni za Halloween: The Game, a zwłaszcza jego współwydawca mają sporo za uszami. To dość kontrowersyjna firma, która nadwyrężyła zaufanie graczy nie raz, nie dwa i nie trzy, tylko wiele razy. Wszystko wskazuje więc na to, że ta gra również może szybko się rozpaść, jeśli nie dostanie aktualizacji, nowej zawartości i konsekwentnego rozwoju. Tyle że zanim twórcy zaczną produkować nową zawartość, powinni najpierw naprawić grę, bo jest pełna błędów, które psują rozgrywkę.

Kampania wciśnięta na siłę

Przejdźmy do konkretów. Od początku kampanii reklamowej gra była przedstawiana jako multiplayer 4 na 1, w którym czterech ocalałych ucieka przed jednym zabójcą. Brzmi znajomo? Moim zdaniem jak najbardziej. W międzyczasie dostaliśmy jednak zwiastun kampanii dla jednego gracza i już wtedy było widać, że została wciśnięta na siłę. Jak się okazuje, kampania trwa maksymalnie półtorej, może dwie godziny i jest tragicznie podaną interpretacją scen z filmu. Nie czuć tu grozy ani tego, co dawał oryginalny film z 1978 roku, ale więcej o tym za chwilę.

Jak się w to gra?

Założenie jest proste: musisz znaleźć sposób, żeby uciec i przeżyć. I w zasadzie tekst mógłby się tu skończyć. Tyle że główna rozgrywka wygląda zupełnie inaczej niż na przykład w Dead by Daylight. Możemy grać jak typowy samotny gracz: znaleźć potrzebne przedmioty benzynę, zestaw naprawczy i kluczyki i po prostu wyjechać z miasta. Możemy znaleźć siekierę i nożyce do cięcia metalu i uciec przez piwnicę. Albo znaleźć nożyce i źródło zasilania, otworzyć jedną z bram miasteczka i opuścić teren. Na tym można zakończyć mecz, ale wtedy nie zdobędziemy zbyt wielu punktów. Idealna rozgrywka wygląda inaczej i na pierwszy rzut oka wydaje się nawet ciekawa. Poza samymi graczami miasteczko wypełniają postacie niezależne. Część z nich to zwykli mieszkańcy, a część to tak zwane cele specjalne. Najpierw musimy namierzyć cele specjalne i kazać im się ukryć, chyba że mamy już przygotowaną drogę ucieczki. Potem prowadzimy je w miejsce, z którego mogą uciec. Następnie szukamy pozostałych mieszkańców, odkrywając przy okazji kolejne drogi ucieczki, albo wzywamy policję i czekamy, aż pod koniec meczu przyjedzie radiowóz. Jeśli uratujemy wszystkich, na samym końcu możemy uciec również my.

Oczywiście przeszkadzać nam będzie tytułowy Michael Myers, przez mieszkańców nazywany Boogeymanem, a w napisach końcowych oryginalnego filmu Carpentera z 1978 roku podpisany jako „The Shape”, czyli Kształt. Na mapie znajdziemy różne bronie i przedmioty, które pomogą nam się bronić przed zabójcą. Są na przykład petardy, które na chwilę unieruchamiają przeciwnika. Są śmieszne papierosy jeśli wiecie, o co chodzi dzięki którym widzimy na mapie źródła dźwięku, więc choć to dość abstrakcyjne, pomagają zorientować się w sytuacji. Są też różnego rodzaju koziki, którymi możemy wyrwać się z uścisku Michaela, gdy nas złapie. I tak w kółko: powalamy Michaela, wzywamy policję i czekamy, aż służby pomogą nam patrolować miasto.

Pętla, która nudzi się błyskawicznie

I właśnie opisałem całą pętlę rozgrywki, bo na kilku mapach powtarzamy dokładnie to samo i wygląda to prawie identycznie. Jest to boleśnie powtarzalne i moim zdaniem bardzo szybko się nudzi. Gra nie ma takiej dynamiki jak Dead by Daylight, gdzie mamy zwarte, skondensowane mapy i zabójcę, który nas tropi, a do tego mnóstwo strategii. W Halloween mapy są duże, a środek i końcówka meczu robią się nudne. Chyba że Michael trafi w ręce naprawdę wyjątkowo dobrego gracza wtedy robi się ciekawie i całkiem emocjonująco. Mimo to balans między cywilami a zabójcą jest absurdalny i faworyzuje cywilów, którzy, jeśli trzymają się razem, bez problemu powalają Michaela raz za razem. Co ciekawe, gra nie kończy się w momencie naszej śmierci. Po śmierci obserwujemy kolegów z drużyny i możemy brać udział w różnych minigrach, żeby zdobywać karty dla osoby, która wciąż gra. Śmierć nie oznacza też, że nie wrócimy do gry możemy wrócić jako dr Loomis, jeśli ktoś wezwie go przez radio. A jeśli w mieście jest już policja, możemy zdobyć kartę policjanta i wrócić do gry właśnie w tej roli. Wtedy naszym głównym celem nie jest już ucieczka, tylko ewakuacja miasta za wszelką cenę.

Dla niektórych ten opis może brzmieć ciekawie, ale gwarantuję wam, że taki nie jest. W grze jest czat głosowy, ale grając solo, rzadko trafiałem na ludzi, którzy z niego korzystali. A gra bardzo dużo zyskuje na komunikacji.

Optymalizacja i błędy

W momencie pisania tego tekstu optymalizacja na konsoli bywa słaba nawet w statycznych ujęciach. Przy zwykłym bieganiu, a nawet w trybie dla jednego gracza, gdy skradamy się jako Michael, liczba klatek spada do poziomu pokazu slajdów. Uważam to za absurdalne i tragiczne. Jeśli zapłaciło się 259 zł za edycję deluxe, czyli za wcześniejszy dostęp, takie problemy z optymalizacją są nie do przyjęcia. Jako konsumenci wymagajmy od produktów więcej.

Błędów jest naprawdę dużo, więc wymienię kilka z nich:

• rower ma absurdalną fizykę jeśli kogoś potrącimy, potrafi wylecieć w powietrze,
• po wejściu do samochodu mamy widok z pierwszej osoby, tyle że widzimy wnętrze własnej twarzy oczy, usta i zęby od środka,
• przedmioty blokują się w teksturach i nie da się ich podnieść,
• hitboxy i kolizje między postaciami są dziwne i bardzo toporne nawet gdy wydaje się, że podczas ucieczki jesteśmy w bezpiecznej odległości od zabójcy, często zostajemy złapani, stojąc kilka kroków od niego.

Tego wszystkiego po prostu nie powinno być w grze. Wcześniejszy dostęp kosztował 259 zł, a wersja premierowa 169 zł. Jako konsumenci powinniśmy dostać skończony produkt, a nie płacić 259 zł i liczyć się z tym, że na poprawki trzeba będzie czekać miesiącami. Chyba wszyscy pamiętamy, jak tragiczny na premierę był Cyberpunk... tutaj jest równie źle. Tej gry nie da się obronić żadnymi innymi argumentami. To po prostu fakt.

Zawartość i progresja

Progresja też wydaje się bardzo ograniczona. Możemy zdobywać różne ozdoby profilu – tytuły, banery czy ikony i jest ich sporo. Tylko po co? Kosmetyków dla postaci również nie ma wiele. Zazwyczaj trzy, cztery rodzaje strojów, do tego kilka dodatków w postaci okularów, czapek czy makijażu. Moim zdaniem to wciąż słabo. Bardzo mało jest też skórek dla samego Michaela: trzy w edycji deluxe i może kilka kolejnych do wygrindowania przez prestiż albo poziomy postaci. Jest tego niewiele i na dłuższą metę nie utrzyma to graczy przy grze. Ten wydawca znowu dał nam odgrzewany szablon można powiedzieć, że to granie dla samego grania. Ilość zawartości jest po prostu śmiesznie mała. Nawet twarze postaci kobiecych wydają się niepokojąco do siebie podobne. Tryb dla jednego gracza, o którym wspominałem wcześniej, to tylko zapychacz, który pozwala poznać zabójcę i jego mechaniki oraz wziąć udział w kilku legendarnych scenach z filmu. Problem w tym, że nie czujemy tego, co podczas oglądania filmu. Gra próbuje być slasherem i horrorem, odtwarzając styl i sceny Carpentera, ale robi to nieporadnie, przez co wypada śmiesznie. Mamy znajomą muzykę i naprawdę kultowego zabójcę, a gdy w kampanii pojawiają się te legendarne sceny, wychodzą przeciętnie i zabawnie.

Podsumowanie

Halloween: The Game miało szansę być czymś więcej niż kolejnym klonem Piątku 13-tego w innej filmowej skórce. Okazało się jednak niedopracowane, powtarzalne i mocno ubogie w zawartość. Obciążają je te same grzechy, które od lat ciągną się za produkcjami tego wydawcy: optymalizacja to katastrofa, błędów jest mnóstwo, zawartości mało, a rozgrywka szybko się nudzi. Dopóki twórcy nie zaczną naprawdę wspierać tej gry aktualizacjami i porządnymi poprawkami, trudno mi ją komukolwiek polecić. Jeśli zależy wam na dobrym asymetrycznym horrorze, na razie zostańcie przy Dead by Daylight albo poczekajcie, aż ta gra dojrzeje lub mocno stanieje.