Wiedźmin 3 Pieśń Przeszłości: kolejka dłuższa niż lista nowości

Półtorej godziny stania w kolejce, a niektórzy czekali dłużej, żeby zobaczyć kilkanaście minut z jednego dodatku. Brzmi absurdalnie, a jednak ludzie to robią. Ja też to zrobiłem. Na Poznań Game Arena obejrzałem demo Pieśni Przeszłości, nowego DLC do Wiedźmina 3, które ma ukazać się w 2027 roku. Wyszedłem z mieszanymi uczuciami. Fabuła zapowiada się naprawdę dobrze, ale z samą rozgrywką jest gorzej. Zaraz wyjaśnię, o co mi chodzi.

Dla porządku: na to wydarzenie miałem akredytację medialną.

Kino w hali targowej

Kolejka zawijała się wokół całego stanowiska CD PROJEKT RED i widać było, że ludzie są ciekawi, co pokażą. Nie dziwię się, bo to nadal jedna z najbardziej lubianych gier ostatnich lat. Ale czekanie półtorej godziny to mimo wszystko absurdalnie długo. W środku wszystko wyglądało jak mała sala kinowa: siedzenia, poduszki, wielki ekran, a z tyłu deweloper, który na naszych oczach grał w build dodatku. Całość prowadził pracownik studia odpowiedzialny za prezentacje (jego imienia niestety nie zapamiętałem), który barwnie opowiadał o nowej zawartości. Przy okazji wspomniał też o Remasterze Wiedźmina 3 i ogromie zmian, które tam wprowadzono. Tu muszę zaznaczyć, że się z tym nie zgadzam, ale to temat na osobny tekst.

Jaskier wraca do domu

Dodatek zabierze nas do nowej krainy, Letten, a dokładniej w rodzinne strony Jaskra. To właśnie on jest tym razem punktem zapalnym całej przygody Geralta. Wydaje mi się, że demo było fragmentem jednej z początkowych sekwencji. Do Letten sprowadza nas śmierć ojca Jaskra, a przy okazji trwa tam jakieś lokalne święto (jego nazwy nie zapamiętałem). Budzimy się po mocno zakrapianej nocy, w tradycyjnym stroju, i okazuje się, że nie ma obok nas naszego przyjaciela. Wracamy więc do rodzinnej posiadłości poety.

Posiadłość jest ogromna i bogata, pełna przepychu i dworskich obyczajów, które Geraltowi nie zawsze przypadają do gustu. Nie każdy wie, że prawdziwe imię Jaskra to Julian Alfred Pankratz, wicehrabia de Lettenhove. Pochodzi z bardzo zamożnej rodziny i właśnie wokół niej będzie obracać się cała oś fabularna dodatku. Na miejscu spotykamy babcię Jaskra i jego siostrę albo kuzynkę (jej imienia też nie pamiętam, więc jeśli ktoś był na pokazie, niech mnie poprawi). Z początku lekceważy ona zniknięcie Jaskra: mówi, że pewnie zapił i wróci, jak zgłodnieje. Tylko że potem pojawia się lutnia, a każdy, kto zna Jaskra wie, że on swojego instrumentu nigdy nie porzuca. To niepokoi Geralta i kuzynkę, a babcię wręcz irytuje. Dochodzi do sprzeczki, w której babcia rzuca, że siostra Jaskra z czasem wszystko zrozumie. Można się więc domyślać, że ta postać odegra w historii sporą rolę.

Przed wyruszeniem w drogę mamy mieć chwilę na dodatkowe zadania i zwiedzanie. W demie tego nie pokazano, od razu ruszyliśmy dalej. Fanom romansów obiecano za to, że odpowiednie wybory dialogowe pozwolą spędzić z siostrą Jaskra trochę więcej czasu sam na sam. Nowy dodatek, nowa opcja romansowa, tradycja zachowana. Można oczywiście zostać wiernym Triss, bo wiadomo, że to prawdziwa wybranka Geralta, i to są fakty obiektywne.

Ciernie, łańcuch i rojownik

Dalej trafiamy do ogrodu z legendy. Ciernie żyją tam własnym życiem, a cały fragment jest mocno arenowy: idziemy przez labirynt, po kilku krokach zamykają się przejścia i zaczyna się walka, potem kilka kroków i znowu walka. Pokazano nam też nową broń, czyli łańcuch. Służy do przyciągania wrogów i wytrącania ich z równowagi, można go też użyć w kilku akcjach kończących, żeby efektownie wykończyć przeciwnika. Nie dowiedzieliśmy się, skąd Geralt go ma ani w którym momencie czasowym osadzono dodatek. Pojawił się też nowy wróg, rojownik, coś w rodzaju zombie z ogrodu z rojem pszczół.

Na koniec walka z bossem. Nie powiem, z kim walczył Geralt, bo to dość istotny spoiler. Zdradzę tylko, że odnajdujemy studnię, a legendy w pewnym sensie okazują się prawdą: to, co Jaskier opowiadał siostrze, a ona nam, naprawdę wydarzyło się w rodzinie Lettenhove. Sama walka niczym nie różniła się od innych starć z bossami w Wiedźminie 3. Na prezentacji padały słowa o ulepszonym systemie walki, ale ja tego nie zobaczyłem i nie poczułem. Jedyną realną zmianą jest łańcuch, który w praktyce niewiele zmieniał, choć używano go dużo, chyba po to, żeby pokazać nowy gadżet. Demo kończy się zaraz po walce. Można jeszcze podbiec do siostry Jaskra i wybrać, czy podać jej dłoń, czy ją objąć, krótka rozmowa i koniec. Bez finału i bez dodatkowego zwiastuna, po prostu zapalono światła. Po takiej kolejce człowiek liczył zdecydowanie na coś więcej.

To nadal ten sam Wiedźmin

Jeśli ktoś spodziewa się po tym DLC znaczących zmian, raczej ich nie dostanie. To nadal ten Wiedźmin, którego znamy, więc albo lubisz taki typ rozgrywki, albo nie. Największe nowości to nowy obszar, nowe zadania i nowy wątek fabularny. Nie wiem, z kiedy pochodził build, a samo demo miało swoje problemy, choć powiedziano nam, że prace wciąż trwają, więc trzeba to uwzględnić. Rzucało się w oczy, że Geralt dostawał mało obrażeń albo pasek życia nie zawsze schodził. Mógł to być błąd albo niski poziom trudności wybrany na pokaz. Tekstury doczytywały się na naszych oczach, Geralt nadal pokracznie skakał, kiedy wychodził z łodzi czy wskakiwał na wzniesienia, a do tego zdarzały się drobne problemy z cieniami.

Otoczka prezentacji stała na bardzo wysokim poziomie i muszę pochwalić ludzi z CD PROJEKT RED, bo byli naprawdę sympatyczni. Ale samo to, co zobaczyłem, mnie nie zachwyciło. W głębi duszy liczyłem na więcej. Skoro od dawna wiadomo, że wszystko to jest też marketingiem przed Wiedźminem 4, miałem nadzieję, że studio spróbuje sprzedać nam coś więcej niż nową krainę i nowy wątek. Spójrzmy na to z drugiej strony: dostajemy ogromną otoczkę, kolejki, kinowe fotele, dewelopera grającego na żywo i opowieści o wielkich zmianach. A na ekranie widzimy ten sam Wiedźmin 3, tylko w nowym miejscu i z łańcuchem w ręku. Rozumiem, że to dodatek, a nie nowa gra, i nikt nie obiecywał rewolucji. Ale skoro studio samo podkreśla wagę tej zawartości, mam prawo oczekiwać czegoś, co faktycznie odświeży rozgrywkę, a nie tylko dołoży kolejną porcję zadań.

Nie zrozumcie mnie źle: nie twierdzę, że dodatek będzie zły. Wielu osobom się spodoba, bo kto kocha Wiedźmina 3 za to, jaki jest i dostanie dokładnie to, czego chce. Ja po prostu liczyłem na odrobinę więcej odwagi.

Za co warto czekać

Żeby nie było tylko narzekania: wątek fabularny zapowiada się na jeden z ciekawszych. Stawiam go mniej więcej na poziomie Serc z Kamienia, które fabularnie stoją wyżej niż Krew i wino, żeby była jasność. Legendy, które okazują się prawdą, arystokratyczna rodzina z tajemnicami i Jaskier w roli, w której jeszcze go nie widzieliśmy, to dobre składniki. I to dla tej historii będę czekał na ten dodatek. Prezentacja pokazała też polski dubbing i nadal trzyma on wysoki poziom. Nie wyobrażam sobie grać w Wiedźmina 3 inaczej.

Premiera w 2027, czyli zobaczymy

Studio zapewniło nas, że dodatek ukaże się w 2027 roku. Fajnie, ale zobaczymy. Jeśli przesunie się Wiedźmin 4, to przy okazji mogą się przesunąć także inne projekty, w tym Pieśń Przeszłości. Na koniec rozdano nam woreczki z logiem Wiedźmina 3, a w środku była przypinka i zawieszka. Wspominam o tym tylko ku formalności.

Czy po tym, co wiemy, wystarczy wam nowa kraina i nowa opowieść, czy też liczyliście na większe zmiany w rozgrywce?